عن ابی عبدالله علیه السلام
«عن أبی عبدالله علیه السلام قال‌: ما زوي الرفق عن أهل بيت إلا زوي عنهم الخير».
کافی جلد 2 صفحه 119

می‌فرماید که رفق از اهل بیتی دور نمی‌شود، حذف نمی‌شود مگر این که خیر از آن‌ها دور بشود و حذف بشود.

یک دستور بسیار مهمی است اهل بیت هم یک مفهوم عامی است. اهل بیت معنی ابتدایی آن خانواده است، در خانواده اگر رفق نباشد خیر هم دور خواهد شد. گاهی وقت‌ها ما در خانه‌های خودمان یک مصائبی را می‌بینیم اما نمی‌دانیم از کجا داریم می‌خوریم، آدم یک چیزهایی می‌بیند اما نمی‌فهمد از کجا دارد می‌خورد، روایات اهل بیت عصمت و طهارت صلوات الله علیهم اجمعین تمام این‌ها را بیان فرموده‌اند.

یکی از مواردی که می‌بینید خیر در منزل کم می‌شود این قسمت است: ملایمت بین افراد خانواده کم بشود، رفق و گذشت کم بشود. حالا یک خرده بیایید بالاتر در یک محیط آموزشی، یک کلاس درس، در یک کلاس درس هم اگر ملایمت نباشد، گذشت نباشد خیر از بین خواهد رفت. یک خرده بیایید بالاتر کل جامعه را در نظر بگیرید، در کل جامعه اگر می‌بینید خیر نیست شر زیاد است، خیر کم است، خیرها ماندگار نیست یک جهت آن این است، ملایمت بین افراد جامعه از بین رفته.

شما سن‌تان نمی‌رسد، تجربه آن را نداشتید، در زمان‌های بسیار قبل، خیلی جامعه پُر خیر بود. اصلا کمکی که افراد به هم دیگر می‌کردند رسیدگی که افراد به هم دیگر می‌کردند یک چیزی بود و به خاطر همین جهت بود که گذشت و رفق و ملایمت در بین جامعه بود. شما الان حساب کنید یک مقدار جنس گران می‌شود طرف جنس‌هایی که دارد همه را احتکار می‌کند که بعد گران‌تر بفروشد، این رفق نیست. حتی من شنیدم که یک چیز عجیب برای من می‌گفتند؛ گفت دلار هشتاد تومان بوده شده صد تومان این هم جنس‌ها را به همان نسبت گران کرده حالا دلار صد تومان برگشته، شده هشتاد تومان، این به همان نسبت جنس‌ها را دیگر ارزان نکرده حالا نکرده، این دلار هشتاد تومان دو مرتبه شده صد تومان، این بابا باز بیست تومان روی آن صد تومان می‌کشد. خدا خیرتان بدهد آخر این چه بساطی است؟ این می‌شود که خیر از جامعه می‌رود، این می‌شود که قحطی آید، چیزهایی می‌آید که اصلا آدم…

خیر فقط هم خیر مالی نیست، امراض مختلف، سلامتی از جامعه می‌رود شما الان چقدر امراض زیاد شده، موت‌های فجأه چقدر زیاد شده است! رفتن خیر است دیگر، خیر یعنی چه؟ خیر یک معنای عامی دارد.

مقصود من این است که شما در جاهایی که می‌روید، صحبت‌هایی که می‌کنید، کلمات اهل بیت عصمت و طهارت عزیز من کلمات پاک است، نور است؛ «کلامکم نور و امرکم رشد»[1] کلمات اهل بیت را علیهم السلام بر مردم القاء کنید مردم متوجه بشوند تکان می‌خورند حالا از صد نفر نود نفر تکان نخورند، پنجاه نفر هم تکان بخورند خیلی است، چهل نفر هم تکان بخورند خیلی است. آن وقت قطعا متنبه می‌شود. همین را شما برای مردم تشریح کنید، آن وقت صور مختلف آن را بگویید، جاهای مختلف آن را بگویید از بیماری، از کسب و کار، از خدمت کردن، از روابطی که بین معلم و شاگرد هست، روابطی که بین کارگر و کار فرما هست، در یک کارخانه اگر رفق، گذشت و ملایمت نباشد، خیر در کارخانه نیست، کارگر می‌دزدد یا اگر هم ندزدد دل به کار نمی‌دهد. این‌ها اگر بر مردم القاء بشود بالاخره اثر می‌کند، کلمات اهل بیت عزیز من اثر می‌کند این‌ها را برای مردم بخوانید.

علی ای حال «ما زوي الرفق عن أهل بيت إلا زوي عنهم الخير»؛ «الخیر» هم با «ال» آمده، «ال» هم می‌دانید که این «ال» ها دلالت بر عموم می‌کند «الا زوی عنهم الخیر».

امیدوار هستیم ان‌شاءالله به باطن خود اهل بیت عصمت و طهارت [علیهم السلام] مورد عمل به دستورات اهل بیت علیهم السلام قرار بگیریم و ان‌شاءالله أبناء شیعه… واقعا این مردم أبناء شیعه هستند این جوان‌ها همه شیعیان و اولاد علی بن ابی طالب [علیهما السلام] هستند «أنا و علی أبوا هذه الامه»[2] نمی‌دانند برای آن‌ها گفته نشده علی ای حال یک چیزهایی می‌بینند بالاخره این طور گرفتار شده‌اند زده شده‌اند. امیدواریم که ان‌شاءالله خداوند رفع مشکلات کند و امیدوار هستیم که ان‌شاءالله ما که وظیفه‌مان خیلی در این روزگار سنگین‌تر است بتوانیم به وظیفه خودمان عمل کنیم.

[1]) من لا يحضره الفقيه ج‏2 ص616

[2]) التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري عليه السلام ص330

پیمایش به بالا