نام نویسنده: علی

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیة الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین نسبت به روایت موثقه[۱] اشکالات مرحوم شیخ را طرح کردیم و جواب‌های والد معظم مدظله را نسبت به مرحوم شیخ هم ذکر کردیم. تا این جا […]

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیة الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین بحث منتهی شد به وجه پنجم برای ثبوت خیار نسبت به مشتری در صورتی که جاهل بوده که عینی که به او فروخته شده مورد اجاره

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیة الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین ترضی مرحوم صدوق وجه اول این است که این شخص از کسانی است که مرحوم صدوق ترضی بر او کرده در خصال و در توحید ترحم

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیة الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین و البحث في اعتباره و عدمه يتوقف علی ذكر ثلاثة أمور: الأول: الوجوه التي استدل بها علی اعتباره. الثاني: الوجوه التي استدل بها علی تضعيفه. الثالث:

و  أما علی بن محمد بن قتیبه فقد استدل علی توثیقه بوجوه: الأول: کلام النجاشی، حیث قال فی ترجمته: علی بن محمد بن قتیبه النیشابوری، علیه اعتمد أبو عمرو الکشی فی کتاب الرجال… إلخ. و أشکل علیه بعض الأعلام قال فی معجم رجاله: بأن النجاشی ذکر فی ترجمه الکشی أنه یروی عن الضعفاء کثیرا. و

    بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیه الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین منشأ هذا الاصطلاح والبحث عنه عباره الکشی فی ثلاثه مواضع: أ) فی تسمیه الفقهاء من أصحاب أبی جعفر و أبی عبدالله قال الکشی: اجتمعت

    بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیه الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین یهمنا البحث الرجالی عن سهل بن زیاد لوقوع الرجل فی أسناد روایات کثیره و الخلاف فیه بین القدماء و المتأخرین، حیث ذهب بعض إلی

    وجمیع من فی السند قد ثبتت وثاقتهم بلا کلام، إلا شیخ محمد بن علی الصدوق، وهو «محمد بن موسى بن المتوکّل»، فلم یصلنا توثیقٌ خاصّ فی حقّه إلى زمن إبن طاووس قدس سره، ویمکن ذکر وجوهٍ لتوثیقه: وجوه توثیق محمد بن موسى بن المتوکل رحمه الله الوجه الأول: ما ذکره الصدوق قدس سره

    وقد استدل على توثیقه بوجوه: أحدها: أنه کثیر الروایه. وفیه: أنه ثبت فی محله عدم دلاله کثره الروایه على وثاقه الشخص. ثانیها: روایه أجلاء الأصحاب عنه، فإنَّهم أجل شأناً من أن یرووا عن غیر ثقه. وفیه: ما ثبت فی محله من عدم کفایه ذلک لإثبات الوثاقه، فإن غرض بعضهم (أعلى الله مقامهم) التحفظ

    بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین سیما بقیه الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین وثاقت احمد بن محمد بن یحیی العطار[۱] لم یرد فیه توثیق خاص من أرباب الرجال، وقد اختلفوا فی قبوله وإن کان الأشهر الإعتماد علیه،

    فقد استُدل بوجوه على وثاقته: الأول: توثیق العلامه له، حیث قال فی خلاصته : وعن المُعلَّى بن خنیس مولى الصادق صحیح… وکذا عن بحر السقاء، مع أن إبراهیم بن مهزیار قد وقع فی هذا الطریق. وفیه: أنَّه یبتنی على قبول #تصحیحات_العلامه، وفی بحث الأصول تعرضنا للکلام حول ذلک بالتفصیل عند بحثنا لحدیث الرفع،

    الوجه الأول: ظهور بعض عبارات النجاشی فی تجنّب الروایه عن الضعفاء کقوله فی ترجمه أحمد بن محمد بن عبید الله بن الحسن الجوهری: (رأیتُ هذا الشیخ وکان صدیقاً لی ولوالدی، وسمعت منه شیئاً کثیراً، ورأیتُ شیوخنا یضعفونه فلم أرو عنه شیئاً، وتجنبته…). وقوله فی ترجمه محمد بن عبد الله بن محمد بن عبید

    وهو علی بن أحمد بن محمد شیخ النجاشی والطوسی، فلم یُذکر ثوثیق صریح فی حقه. ویمکن دفع الإشکال بطریقین: الطریق الأول: وجود التوثیق العام فی حقه لکونه من مشایخ النجاشی کما هو مسلک بعض الأعلام. ولکنه یعتمد على المبنى، فإذا ثبت التوثیق العام من بعض عبارات النجاشی فهو، وإلا فیکون فی دائره المجهولین،

    وقد قال العلامه بأن طریق الشیخ إلى یعقوب صحیح، بینما ضعفه السید التفریشی. والمهم أن الشیخ لم یذکر طریقه فی مشیخه التهذیبین إلیه، ولکنه قال فی الفهرست: (له کتب منها کتاب النوادر، أخبرنا به إبن أبی جید، عن محمد بن الحسن، عن سعد والحمیری عنه). وقد یوجه إشکالهم على طریق الشیخ إلى یعقوب

    اگر گفتیم عبارت شیخ القمیین کاشف از وثاقت است، وثاقت این شخص ثابت می‌شود. البته مطلب مورد بحث است عده‌ای شیخ القمیین را کاشف از وثاقت می دانند و عده‌ای مناقشه دارند که شیخ بودند ملازم با وثاقت نیست. نظر ما این است که این کلمه را قوی می‌دانیم که اثبات وثاقت می

الاکثار عن احمد بن هلال الوجه الرابع: رواية أجلاء الأصحاب عنه، فأجلاء الأصحاب مثل سعد بن عبدالله والحميري، ومحمد بن علي بن محبوب، ومحمد بن عيسى العبيدي، وموسى بن الحسن الأشعري، ومحمد بن يحيى العطار وغيرهم، قد نقلوا عنه، وشأن هؤلاء يقتضي عدم الرواية عن غير الثقة. وفيه أنه قد ثبت وحقق أن رواية أجلاء

 بحث رجالی حول وثاقت مسعده بن صدقه من کتاب الطهاره (الدماء الثلاثه) ج ۵ ص ۱۸۶ تقریر ابحاث الاستاذ الشیخ محسن الوحید الخراسانی       وقد ذکروا لتوثیق الرجل وجوها وهی کما یلی: وجوه توثیق مسعده بن صدقه منها: إنه لیس فیمن استثناه ابن الولید من روایات محمد بن عیسى بن عبید. وقد مر

        التحقیق من جهه عبد الرحمن بن سیابه     فى وثاقه عبد الرحمن بن سیابه حیث لم یصرح بوثاقه الرجل فی کتب الرجال، ویمکن تقویته بذکر أمور: الأمر الأول کونه من رجال کامل الزیارات[۱] صرح بذلک السید الخوئی[۲] وهو مسلک خاص اختاره السید الخوئی تبعا لصاحب الوسائل[۳] وإن نقل عدوله عنه