قال صلی الله علیه و آله
«إن عظيم البلاء يكافئ به عظيم‏ الجزاء فإذا أحب الله عبدا ابتلاه فمن رضي قلبه فله عند الله الرضا و من سخط فله السخط».
تحف العقول ص41

می‌فرماید که بلاهای عظیم، بلاهای بزرگ جبران آن پاداش بزرگ است، جزای بزرگ است. هر گاه پروردگار متعال بنده‌ای را دوست بدارد آن را مبتلا می‌کند و گرفتار می‌کند، پس اگر قلب او راضی بود به آنچه که خدا برای او خواسته، خدا هم از او راضی و خشنود خواهد بود و اگر او رنجیده خاطر شود و ناراحت شود نسبت به آنچه که خدا برای او خواسته خدا هم از او رنجیده خاطر و در خشم خواهد شد.

حالا ببینید این یک نکته‌ای است که متعدد در روایات به آن اشاره شده که مؤمنین مبتلا می‌شوند به بلایا. البته این را باید توجه داشت، ما دو رقم بلیه داریم: یک بلیه‌ای که ناشی از بد عمل کردن خود بنده است و خود انسان هست، ناشی از سوء مدیریت او است، ناشی از عدم توجه او به پروردگار متعال، به ائمه اطهار [علیهم السلام] است، این بلیه آن بلائی نیست که عظیم الاجر برای او هست، این اثر وضعی و نتیجه قهری این اعمال است؛ مثل این که شما دست خود را روی آتش بگیری و بگویی نسوزد، نمی‌شود. اگر ما به روش صحیح عمل نکردیم، اگر مراعات حق و حقوق در خانواده نشد حالا بلا در آن خانواده نازل شود بین زن و شوهر افتراق شود، بین زن و شوهر کدورت باشد، خدایی نکرده به جدایی بکشد، این بلا است ولیکن این بلا دست‌پرورده خود انسان است، این اجر بر او نیست. یا اگر بلیه‌ای بر ما نازل شود از جهت سوء مدیریتی که ما داریم، حالا سوء مدیریت در منزل، در مدرسه، در جامعه کار، در هر جامعه‌ای، این بلا، بلایی نیست که اجر بر آن باشد. اگر بر طبق دستور شرع عمل شود، بر طبق دستور شرع مدیریت شود، بر طبق دستور شرع معلوم شود که چه کسی چه کاری باید بکند، چه کسی چگونه باید کار بکند، چه قدر باید کار کند، اگر این‌ها همه درست انجام شود و بلا باشد، این بلا له عظیم الاجر، اجر عظیم بر آن هست.

این جا است که اگر عبدی که به چنین بلایی مبتلا می‌شود قلب او راضی باشد یعنی از درون راضی باشد، گاهی وقت‌ها می‌گویند آقا چطوری می‌گوید آقا راضی هستیم به رضای خدا، در دلش می‌گوید چه بکنم اگر راضی نباشم؟ خیر، این به درد نمی‌خورد اگر واقعا قلب او راضی باشد یعنی با وجودش راضی باشد به آنچه که خدا برای او خواسته این خدا از او راضی است، این می‌شود رضی الله عنه «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیة مرضیة»[1] این می‌شود نفسی که راضی از خدا است و خدا از او راضی است. اگر هم قلب او خشمگین باشد و ناراحت باشد نسبت به این بلایی که خدا برای او خواسته در مقابل هم خدا از او خشمگین خواهد بود.

امیدوار هستیم که ان‌شاءالله پروردگار متعال بلیاتی که بر مسلمین وارد می‌شود خود پروردگار متعال صبر آن را هم برای مؤمنین عنایت فرماید که به نحو احسن بتوانند از دائره این بلیات خارج بشوند ان‌شاءالله.

[1]) الفجر 27و 28

پیمایش به بالا