امام صادق علیه السلام
«ثلاثة من تمسك بهن نال من الدنيا و الآخرة بغيته من اعتصم بالله و رضي بقضاء الله و أحسن الظن بالله»
تحف العقول ص316

همان روایتی است که از امام جعفر صادق علیه السلام بود و بعض الشیعه آن را نثر الدرر یعنی گوهر و دّر، گوهرهای درخشان نامیده بودند.

سه چیز است که اگر کسی تمسک به آن‌ها داشته باشد به آنچه که مطلوب و غایت و مرغوبٌ فیه است برای دنیا و آخرت رسیده: «من اعتصم بالله» کسی که اعتصام بجوید به پروردگار متعال «و رضي بقضاء الله» و راضی باشد به قضاء پروردگار متعال «و أحسن الظن بالله» و حسن ظن به پروردگار متعال داشته باشد.

ما اگر آدم منصفی باشیم باید بگوییم آقا هیچ کدام از این‌ها را ما اهل آن نیستیم خداحافظ.

«رضي بقضاء الله» آدم همیشه با خدا دعوا دارد، چرا این طوری شده، چرا آن طور شده، چرا بچه من مریض شد، چرا خانواده من این طور در آمده، چرا خانه من این طوری شده، چرا درسم این طوری شد، رضا به قضاء الله چه کسی دارد؟!

«و أحسن الظن بالله» حسن ظن به پروردگار متعال داشته باشد. این هم خیلی مشکل است. هر چه را از ناحیه پروردگار متعال می‌آید حسن ببیند، بلاء آن را هم حسن ببیند.

و واقعا این‌ها خیلی عجیب است. هیچ مصیبتی اعظم از مصیبتی که در روز عاشورا اتفاق افتاده نیست، «مصيبة ما أعظمها و أعظم رزيتها»[1] یعنی از این مصیبت بالاتر نیست. پایان زیارت عاشورا در سجده شما چه می‌گویید؟ «الحمد لله على عظيم رزيتي‏»،[2] شکرگذاری می‌کنیم ما پروردگار را بر این عظمت رزیه‌ای که بر مسلمین وارد شده و این خیلی بینش می‌خواهد، خیلی معرفت می‌خواهد که شخص یک چنین مصیبتی بر او وارد شود و حمد و ثنای خدا کند. ما کوچک‌ترین مصیبتی که می‌شود از جا درمی‌رویم.

شما حساب کنید، اصلا قابل گفتن نیست که حضرت زینب سلام الله علیها در روز عاشورا چه دیده. مادر، یک جوان خود را از دست بدهد اصلا کن فیکون می‌شود از خود بی‌خود می‌شود، نمی‌دانم دیدید مادر جوان از دست داده. سه تا جوان خود را که حضرت از دست دادند، بهتر از اولاد خودش را حضرت از دست داده، آن هم چطور، یک مرتبه می‌آیند می‌گویند آقا فوت کرد، آن یک چیز است، اصلا قابل تصور نیست، به فکر بشر نمی‌آید. آن وقت این چه قدرتی بوده، چه فهمی بوده چه علمی بوده که بفرماید «ما رأيت‏ إلا جميلا»[3] اصلا من غیر از جمیل چیزی ندیدم.

این است که آدم باید بفهمد که ائمه اطهار [علیهم السلام] چه بودند و چقدر ما داریم خیانت می‌کنیم و جنایت می‌کنیم که قیاس می‌کنیم خودمان را با ائمه اطهار [علیهم السلام] و کسانی مثل حضرت زینب، مثل حضرت اباالفضل و مثل حضرت قاسم [علیهم السلام]. ما کجا، این‌ها کجا، ربطی اصلا به هم نداریم.

[1]) كامل الزيارات ص177

[2]) كامل الزيارات ص179

[3]) اللهوف على قتلى الطفوف / ترجمه فهرى ص160

پیمایش به بالا