اما این فصل، تنها بشارت نبود؛ بلکه سرشار از هشدارهای تکاندهنده بود. قوانینی مثل «استبدال» (جایگزینی قوم) و «تغییر نعمت»، شمشیرهای آختهای هستند که بالای سر ما نگه داشته شدهاند. این قوانین فریاد میزنند: «هیچ تضمینی برای ماندن شما نیست، مگر استقامت شما.» اگر جمهوری اسلامی، اگر مسئولین، و اگر مردم، دچار چرب و شیرین دنیا شوند، اگر جهاد را فراموش کنند، اگر بخواهند با گرگها فالوده بخورند، خداوند با هیچکس قوم و خویشی ندارد. سنت خدا، بیرحمانه عمل میکند و پرچم را از ما میگیرد و به قومی دیگر میدهد. خطر «بازگشت به جاهلیت مدرن» و «استحالهی درونی»، جدیترین تهدیدی است که فیزیک الهیاتی به ما گوشزد میکند. اگر «ما بأَنفُسکُم» تغییر کند، «ما بقَومکُم» قطعاً تغییر خواهد کرد. امنیت و اقتدار امروز ما، محصول ایمان و ایثار دیروز ماست. اگر امروز بذر رفاهطلبی و سازش بکاریم، فردا محصول ذلت و ناامنی درو خواهیم کرد. این یک قانون ریاضی است، نه یک پند اخلاقی.
۴. هشدار راهبردی: خطر «توقف» و «بازگشت» (ارتجاع)
۱۳۶