قرآن کریم در تحلیل رفتار دشمن در جنگ بدر و سایر مواقف، میفرماید: «وَ إذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُمْ». این آیه پرده از یک حقیقت هولناک برمیدارد: دشمن ما، جنایتکار پشیمان نیست؛ او «جنایتکار راضی» و «مفتخر» است. مکانیزم عمل این قانون بدینگونه است که شیطان، در دو سطح «عقل نظری» (بینش) و «عقل عملی» (گرایش)، در سیستم ادراکی کافر تصرف میکند.
۱. تصرف در زیباییشناسی (وارونگی ارزشها): شیطان با استفاده از ابزارهای شناختی، «قبح ذاتی» گناه و ظلم را میپوشاند و بر روی آن، روکشی از «عقلانیت»، «توسعه» و «اخلاق» میکشد. تمدن غرب، نمونهی بارز اجرای این قانون در مقیاس تمدنی است. آنها جنگافروزی را «صلحبانی»، غارت ملتها را «تجارت آزاد» و فساد اخلاقی را «آزادی فردی» مینامند. نکتهی راهبردی اینجاست که این نامگذاریها، صرفاً برای فریب افکار عمومی نیست؛ بلکه خود سران کفر نیز «باور» دارند که کار خوب انجام میدهند. وقتی بوش پسر به افغانستان و عراق حمله کرد و میلیونها نفر را آواره ساخت و صدها هزار نفر را کشت، پنجاه نفر از دانشمندان و روشنفکران طراز اول آمریکا نامهای نوشتند و استدلال کردند که «این جنگ، یک جنگ اخلاقی است»! آنها استدلال میکردند که ما برای بسط «ایدئولوژی آمریکایی» (که تنها راه سعادت بشر است) میجنگیم، پس حتی اگر از «سلاح اتمی» یا «شیمیایی» استفاده کنیم، کاری اخلاقی کردهایم . این همان «تزیین» است. شیطان کاری میکند که فرعون، کشتن نوزادان را «حفظ امنیت ملی» ببیند و تمدن غرب، نابودی حرث و نسل را «گسترش دموکراسی» بپندارد. اگر این تزیین نبود، وجدان آنها بیدار میشد و شاید ترمز میکردند؛ اما خدا میخواهد ترمز آنها بریده شود تا با حداکثر سرعت به دیوار عذاب برخورد کنند. انسانی که عمل زشتش برایش زینت داده شده (زُینَ لَهُ سُوءُ عَمَله فَرَآهُ حَسَنًا)، دیگر قابل هدایت نیست؛ او در «قرنطینهی ادراکی» به سر میبرد .
۲. تولید دستگاه توجیه (تئوریسازی برای باطل): کارکرد دیگر تزیین، تولید «فلسفه» و «دانش» برای پوشاندن باطل است. شیطان به آنها کمک میکند تا برای شهوترانی خود، مکاتب روانشناسی (مثل فرویدیسم) بسازند و برای رباخواری خود، مکاتب اقتصادی پیچیده طراحی کنند. آنها فساد میکنند، اما نه فساد کور؛ بلکه فسادی که «پشتیبان علمی» دارد. این علم دروغین، همان زرورق زیبایی است که شیطان بر روی قرص سیای گناه کشیده است. این قانون به ما میآموزد که هرگز نباید انتظار داشته باشیم تمدن مادی، روزی «اعتراف به اشتباه» کند. آنها تا لحظهی سقوط نهایی، کار خود را «توجیه» خواهند کرد. وظیفهی ما «بحث اقناعی» با سران کفر نیست (چون سیستم گیرندهی آنها دستکاری شده است)، بلکه وظیفهی ما «افشای این تزیین» برای مستضعفین و تودههاست .