پس از عبور از قوانین پیچیدهی «گردش ایام» و «جابجایی قدرت»، اکنون به حساسترین و شاید پرچالشترین بخش از فیزیک الهیاتی جنگ میرسیم؛ جایی که ذهن محاسبهگر و عجول انسان، در برابر تأخیر ظاهری وعدههای خدا دچار لکنت میشود. ما با دشمنی روبرو هستیم که ماهیتش ظلمت محض است و با خدایی طرفیم که «قاصم الجبارین» (درهمشکننده ستمگران) است. سؤال راهبردی و شبههی سنگینی که در دل بسیاری از مجاهدین در لحظات اوج جنایت دشمن شکل میگیرد، این است: «چرا صاعقه نمیآید؟ چرا وقتی کفر به اوج غلظت رسیده و حجت تمام شده، فرمان آتش نهایی و انهدام تمدن باطل صادر نمیشود؟ آیا خدا ناتوان است؟ یا (نعوذ بالله) ما را رها کرده است؟» پاسخ به این پرسش، نیازمند درک یکی از لطیفترین و در عین حال سهمگینترین قوانین حاکم بر «مکانیک قهر الهی» است. قانونی که نشان میدهد «تأخیر در عذاب»، نه محصول ضعف خدا، بلکه محصول «دقت جراحی الهی» برای حفظ سلولهای سالم در پیکرهی آلودهی تاریخ است. این قانون، «سنت تَزَیُّل» (قانون جداسازی کامل) نام دارد.
۴.۵. فرجامشناسی برخورد: قوانین عذاب و نصرت نهایی
۱۱۱