در دستگاه محاسباتی الهی، نابودی باطل یک «هدف مطلق» نیست که به هر قیمتی انجام شود؛ بلکه هدفی است مشروط به «حفظ حداکثری سرمایههای ایمان». تا زمانی که حتی یک ذره از «نور» در حصار «ظلمت» اسیر باشد، خداوند آن ظلمت را درهم نمیشکند تا مبادا آن نور محبوس نیز بسوزد. قانون تزیّل بیانگر این حقیقت است که ساختار باطل، گاهی به عنوان یک «پوسته» یا «رحم ناپاک» عمل میکند که حامل «نطفههای پاک» است و تا زمان تولد و خروج این نطفهها، آن پوسته مصونیت تکوینی دارد.
۱۱۲