در مهندسی تمدن الهی، پیش از آنکه نوبت به «فتوحات بیرونی» و غلبه بر تمدن رقیب برسد، باید «استحکام درونی» حاصل شود. قوانین این بخش، ناظر به فرآیندهای پیچیده و پرفشاری است که خداوند در «لابراتوار تاریخ» بر روی جامعهی مؤمنین اعمال میکند تا ناخالصیها، ضعفها و تعلقات مادی را از بافت وجودی آنان بزداید. تا زمانی که جبههی خودی به «نقطهی جوش» و «خلوص ساختاری» نرسد، شایستگی حمل بار سنگین «ولایت تاریخی» و مدیریت جهان را نخواهد داشت. این قوانین، نه مجازات، بلکه «مکانیک رشد» و «تکنولوژی تولید ابرانسان» هستند.
۱۱